]]>
Ta strona używa plików cookie!
close

Imprezy masowe

Data dodania: 28 listopada 2015 r.
Bezpieczeństwo imprezy masowej polega na spełnieniu przez organizatora imprezy wymogów w zakresie bezpieczeństwa jej uczestników w czasie trwania imprezy, ochrony porządku publicznego, zabezpieczenia pod względem medycznym, a także stanu technicznego obiektów budowlanych wraz ze służącymi tym obiektom instalacjami i urządzeniami technicznymi, w szczególności przeciwpożarowymi i sanitarnymi. 
Impreza masowa, zgodnie z ustawą o bezpieczeństwie imprez masowych, to impreza sportowa, artystyczna lub rozrywkowa o określonej w ustawie liczbie miejsc udostępnionych przez organizatora.
Nie są imprezami masowymi, w rozumieniu ustawy, imprezy odbywające się w teatrach, operach, operetkach, filharmoniach, kinach, muzeach, bibliotekach, domach kultury i galeriach sztuki lub w innych podobnych obiektach, a także imprezy organizowane w szkołach i placówkach oświatowych, imprezy sportowe organizowane wyłącznie dla sportowców niepełnosprawnych, imprezy organizowane w ramach współzawodnictwa sportowego dzieci i młodzieży oraz imprezy sportu powszechnego o charakterze rekreacji ruchowej, ogólnodostępnym i nieodpłatnym, organizowanych na terenie otwartym.
Przepisy ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych nie mają zastosowania do imprez masowych nieodpłatnych organizowanych na terenach zamkniętych będących w trwałym zarządzie jednostek organizacyjnych podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych przez: ministra obrony narodowej, ministra sprawiedliwości oraz ministrów właściwych: do spraw wewnętrznych, spraw oświaty i wychowania, spraw szkolnictwa wyższego oraz spraw kultury fizycznej i sportu, jeżeli jednostki te są organizatorami imprezy masowej.
 
Obowiązki organizatora
 
W celu przeprowadzenia imprezy masowej organizator, nie później niż na 30 dni przed planowanym terminem rozpoczęcia imprezy, jest obowiązany:
Þ wystąpić do wójta, burmistrza albo prezydenta miasta, właściwego ze względu na miejsce przeprowadzenia imprezy, z wnioskiem o wydanie zezwolenia na przeprowadzenie imprezy masowej;
Þ wystąpić z wnioskiem do właściwych miejscowo komendantów powiatowych (miejskich) Policji i Państwowej Straży Pożarnej, dysponenta zespołów ratownictwa medycznego i państwowego inspektora sanitarnego o wydanie przez nich opinii, które muszą być dołączone do wniosku o zezwolenie na imprezę.
Organizator imprezy masowej musi zapewnić bezpieczeństwo osobom obecnym na imprezie oraz porządek podczas trwania imprezy.
 
Organizator imprezy masowej zapewnia
Þ spełnienie wymogów określonych w przepisach prawa budowlanego, sanitarnych i przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej;
Þ służbę porządkową i informacyjną odpowiednio wyszkoloną i wyposażoną, wyraźnie wyróżniającą się elementami ubioru oraz powołuje kierownika do spraw bezpieczeństwa kierującego tymi służbami;
Þ pomoc medyczną oraz zaplecze higieniczno-sanitarne;
Þ drogi ewakuacyjne oraz drogi umożliwiające dojazd pojazdom służb ratowniczych i Policji;
Þ warunki zorganizowania łączności pomiędzy podmiotami biorącymi udział w zabezpieczeniu imprezy;
Þ sprzęt ratowniczy i gaśniczy oraz środki gaśnicze niezbędne przy zabezpieczeniu działań ratowniczo-gaśniczych;
Þ wydzielone pomieszczenie dla służb kierujących zabezpieczeniem.
Organizator imprezy masowej musi udostępnić uczestnikom imprezy masowej regulamin obiektu lub regulamin imprezy masowej.

Przepisy

1. Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji Dz.U. 2007 roku Nr 43, poz. 277 z późniejszymi zmianami;

2. Ustawa o bezpieczeństwie imprez masowych z dnia 20 marca 2009 roku  Dz.U. z 27 maja 2013 roku poz. 611 ( tekst jednolity);

3. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 stycznia 2011 roku w sprawie sposobu utrwalania przebiegu imprezy masowej Dz.U. nr 16 poz. 73;

4. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 czerwca 2010 roku w sprawie warunków bezpieczeństwa jakie powinny spełniać stadiony, na których mogą odbywać się mecze piłki nożnej Dz. U. nr 121 poz. 820;

5. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 marca 2010 roku w sprawie wymogów, jakie powinni spełniać kierownik ds. bezpieczeństwa, służby porządkowe i służby informacyjne Dz. U. nr 52 poz. 308;

6. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 marca 2010 roku w sprawie przekazywania informacji dotyczących bezpieczeństwa imprez masowych Dz. U. nr 54 poz. 329;

7. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2010 roku w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej organizatorów imprez masowych Dz. U. nr 54 poz. 323;

8. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2009 roku w sprawie szczegółowego trybu ustalania szkód powstałych w związku z działaniami w miejscu i czasie trwania imprezy masowej oraz trybu występowania o wypłatę odszkodowań Dz. U. nr 121 poz. 1006;

9. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 sierpnia 2009 r. w sprawie sposobu wykonywania obowiązku osobistego stawiennictwa w jednostce organizacyjnej Policji lub w miejscu określonym przez właściwego komendanta Policji w czasie trwania imprezy masowej Dz. U. nr 125 poz. 1039;

10. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 13 sierpnia 2009 roku w sprawie zakresu instrukcji postępowania w przypadku powstania pożaru lub innego miejscowego zagrożenia w miejscu i w czasie imprezy masowej Dz. U. nr 135 poz. 1113;

11. Rezolucja Rady UE z dnia 3 czerwca 2010 roku w sprawie zaktualizowanego podręcznika z zaleceniami w zakresie międzynarodowej współpracy policyjnej oraz w zakresie działań prewencyjnych i kontrolnych związanych z aktami przemocy i zakłóceniami porządku podczas międzynarodowych meczów piłki nożnej, które dotyczą przynajmniej jednego państwa członkowskiego;

12. Europejska konwencja w sprawie przemocy i ekscesów widzów w czasie imprez sportowych, a w szczególności meczów piłki nożnej. Strasburg.1985.08.19. Dz.U.95.129.625;

13. Ustawa z dnia 25 czerwca 2010 roku o sporcie Dz. U. Nr 127 poz. 857;

 

 

Zgromadzenia publiczne

 

Wolność zgromadzenia jest jednym z elementów demokracji, który pozwala ludziom w szczególny sposób komunikować się ze sobą i wspólnie wyrażać ich poglądy. 

Problematykę zgromadzeń reguluje wiele aktów prawnych, wśród których podstawowe znaczenie mają Konstytucja RP i ustawa Prawo o zgromadzeniach.

 

Charakterystyka zgromadzenia

Zgromadzeniem jest zgrupowaniem osób na otwartej przestrzeni dostępnej dla nieokreślonych imiennie osób w określonym miejscu w celu odbycia wspólnych obrad lub w celu wspólnego wyrażenia stanowiska w sprawach publicznych. 

 

Zawiadomienie o zgromadzeniu publicznym

Organizator zgromadzenia publicznego obowiązany jest zawiadomić organ gminy w taki sposób, aby wiadomość o nim dotarła nie później niż na 6 dni, a najwcześniej 30 dni przed datą zgromadzenia (tryb zwykły).  W przypadku gdy organizator zgromadzenia uzna, że planowane zgromadzenie nie będzie powodować utrudnień w ruchu drogowym, a w szczególności powodować zmiany w jego organizacji organizator zawiadamia właściwe gminne (miejskie) centrum zarządzania kryzysowego, a w przypadku gdy w danej gminie nie zostało ono utworzone - wojewódzkie centrum zarządzania kryzysowego, nie wcześniej niż na 30 dni i nie później niż na 2 dni przez planowaną datą zgromadzenia (postępowanie uproszczone w sprawach zgromadzeń). 

 

Zakaz zgromadzeń i procedura odwoławcza

Organ gminy zakazuje zgromadzenia publicznego, gdy jego cel narusza wolność pokojowego zgromadzania się, jego odbycie narusza zasady organizowania zgromadzeń albo cel zgromadzenia lub jego odbycie naruszają przepisy karne> Organ gminy może również zakazać zgromadzenia publicznego w przypadku gdy jego odbycie  może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi albo mieniu w znacznych rozmiarach.

Organ gminy, po wydaniu decyzji o zakazie zgromadzenia, udostępnia niezwłocznie tę decyzję na stronie podmiotowej w Biuletynie Informacji Publicznej i przekazuje ją organizatorowi zgromadzenia za pomocą środków komunikacji elektronicznej wraz z informacją o jej udostępnieniu. Jednocześnie organ gminy przekazuje decyzję o zakazie zgromadzenia wraz z aktami sprawy właściwemu sądowi okręgowemu.

 

Wyjątki dotyczące zgromadzeń publicznych

Wyjątkiem od obowiązku zawiadomienia o zgromadzeniu publicznym jest sytuacja, gdy rada gminy określi miejsca,

w których takie zawiadomienie nie jest wymagane.

Istnieje również tzw. zgromadzenie „spontaniczne”, Zgromadzeniem spontanicznym jest zgromadzenie, które odbywa się w związku z zaistniałym nagłym i niemożliwym do wcześniejszego przewidzenia wydarzeniem związanym ze sferą publiczną, którego odbycie w innym terminie byłoby niecelowe lub mało istotne z punktu widzenia debaty publicznej.

 

Organizacja zgromadzenia

Każde zgromadzenie publiczne powinno mieć przewodniczącego, który otwiera zgromadzenie, kieruje jego przebiegiem i je zamyka. Osoba taka odpowiada za zgodny z przepisami prawa przebieg zgromadzenia. Przewodniczący ma prawo żądać opuszczenia zgromadzenia przez osobę naruszającą przepisy ustawy o zgromadzeniach albo uniemożliwiającą lub próbującą udaremnić zgromadzenie.

Jeśli uczestnik zgromadzenia nie podporządkuje się żądaniu, przewodniczący zgromadzenia może zwrócić się o pomoc do Policji lub Straży Miejskiej.

Z chwilą rozwiązania lub zamknięcia zgromadzenia jego uczestnicy mają obowiązek opuścić miejsce, w którym się ono odbywało. Zgromadzenie może być też rozwiązane przez przedstawiciela organu gminy, jeżeli jego przebieg zagraża zdrowiu lub życiu ludzi albo mieniu w znacznych rozmiarach lub gdy narusza przepisy prawa o zgromadzeniach albo przepisy ustaw karnych, a przewodniczący, uprzedzony o konieczności rozwiązania zgromadzenia, wzbrania się to uczynić.

 

Odpowiedzialność za wykroczenia związane ze zgromadzeniem

Art. 52 § 1  Kodeksu Wykroczeń 
Kto bierze udział w zgromadzeniu, posiadając przy sobie broń, materiały wybuchowe, wyroby pirotechniczne
lub inne niebezpieczne materiały lub narzędzia– podlega karze aresztu do 14 dni, karze ograniczenia wolności albo karze grzywny
Art. 52 § 2  Kodeksu Wykroczeń 
Kto:
1) przeszkadza lub usiłuje przeszkodzić w organizowaniu lub w przebiegu niezakazanego zgromadzenia,
2) organizuje zgromadzenie bez wymaganego zawiadomienia lub przewodniczy takiemu zgromadzeniu lub zgromadzeniu
zakazanemu,
3) przewodniczy zgromadzeniu po rozwiązaniu go,
4) bezprawnie zajmuje lub wzbrania się opuścić miejsce, którym inna osoba lub organizacja prawnie rozporządza
jako organizator lub przewodniczący zgromadzenia
– podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny.
 
Przepisy
1. Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji (Dz.U. 2007 roku Nr 43, poz. 277 z późniejszymi zmianami);
3. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 18 września 2014 roku (Dz. U. 2014 poz. 1327).